Blog

Bäume wieder zuhause

Zo zit je in Duitsland en zo ben je alweer thuis. Wat hebben we het goed gehad in Gerolstein. Het weer was niet honderd procent zomers, maar we zijn er genoeg op uit gegaan met zonnestralen op onze bolletjes. Voor ons was dit al voldoende. Rust, ruimte, uitzicht en zo nu en dan een zonnetje. Wie had dat gedacht toen Jesse afgelopen januari geboren werd, dat we acht maanden later al met hem op vakantie konden naar het buitenland. We beseffen maar al te goed hoe bijzonder het is en hebben er samen een mooie tijd van gemaakt.

We zijn een week naar park Felsenhof geweest in Gerolstein, dit ligt in de Eifel. Mams was hier als kind al twee keer geweest en paps was hier voor het eerst en keek zijn ogen uit. Na vijf uur rijden (en stoppen) kwamen we aan en bleek bij het inchecken dat we een upgrade kregen. Een hele fijne verrassing! Van basic vierpersoonshuisje, mochten we nu naar een luxe zespersoons huisje. Dat gaf ons wat extra beweeg- en opslagruimte, wat ideaal is met alle spullen die we bij ons hadden voor Jesse.

We hebben veel gewandeld over het park en door Gerolstein zelf. Ook hebben we twee bergen beklommen met Jesse bij papa in de draagzak. Een beetje spannend was dat wel, maar gelukkig ging het allemaal prima en sliep Jesse al snel tijdens het lopen. Bovenop de berg Munterley was een houten hutje dat daar al tientallen jaren staat, vele namen waren er in gesneden en op geschreven. Terwijl paps de fles gaf aan Jesse in het huisje, kon mams mooi de naam van ons meiske in het huisje achterlaten. Zo was Sara er ook bij. Een dag later zijn we naar de Buschkapelle geweest. Een klein schattig kapelletje midden in het bos waar elke dag verse bloemen staan en vele kaarsjes branden. Daar hebben we drie kaarsjes aangestoken voor onze Saar.

Met Jesse ging het goed, al was hij wel erg verkouden. Dat vroeg veel actie van ons meerdere keren per nacht, want met regelmaat werd hij wakker om wakker te blijven. Ondanks het slaap te kort en al het gesnotter, bleef Jesse wel zo vrolijk als dat we hem kennen, de kanjer. Overdag lukte het Jesse wel om zo nu en dan een uurtje slaap te pakken, dan hadden wij ook eventjes voor onszelf om de ontspanning op te zoeken in een boek of spelletje. Door de gebroken nachten stonden er voor ons ook geen bakken energie klaar om van alles te ondernemen, maar dat we simpelweg een boek konden lezen of paps een rondje kon hardlopen – dat was ons al veel waard.

Al met al hebben we een fijne week gehad en zijn we zaterdagochtend weer vertrokken richting Woerden. De terugreis duurde een uurtje korter dan de heenreis, namelijk vier uurtjes. Jesse heeft het zowel heen als terug heel erg goed gedaan. En wat was het fijn om de spiegel te hebben die we voor de vakantie hebben aangeschaft, een spiegel die je aan de hoofdsteun op de achterbank bevestigt zodat je voorin de auto toch de maxi cosi in kunt kijken. Dit was fijn voor mama en ook voor Jesse, we hebben vele lachjes uitgewisseld.

Eenmaal thuis wordt de verkoudheid van Jesse langzaam aan minder. De ‘R’ is in de maand hè, dus waarschijnlijk zal het de komende tijd verkoudheid op en af worden. Het was voor de kinderarts nog wel de vraag hoe heftig Jesse op een verkoudheid reageert en tot nu toe is dat dus redelijk. Hij heeft geen extreme benauwdheid of ademstops, zoals hij dat tijdens zijn verblijf in het ziekenhuis had. Hopelijk blijft hij zich zo goed door verkoudheidjes slaan en kan hij zo een mooie weerstand opbouwen.

Papa begint komend weekend weer met werken en ook mama moet er na het weekend weer aan geloven, maar het was absoluut een geslaagde eerste zomervakantie met elkaar.

Tot de volgende keer! Lieve groet van de boompjes.