Blog

Dertig weken en vijf dagen

Zolang als dat Jesse in mama’s buik heeft mogen groeien, zo lang is Jesse nu al buiten haar buik aan het groeien. Jesse is de dertig weken en vijf dagen voorbij. Voor velen geen mijlpaal, maar voor ons wel. Elke mijlpaal is in ons huis het vieren waard. En wat gaat het goed! Bij alle instanties waar we komen horen we steeds weer hetzelfde: ‘Prematuur? Dat zou je niet zeggen’. Trots beamen we dat dan. Qua ontwikkeling wordt voor Jesse zijn gecorrigeerde leeftijd aangehouden, dat is wel zo eerlijk. Hij hoeft dus niet op zijn eerste verjaardag al te kunnen lopen of andere dingen te doen die een kind ‘zou moeten’ kunnen op zijn eerste. Maar verder qua groei zit hij zo goed als op zijn eigen lijn. Alsof hij dus in januari geboren had moeten worden. En dat is zo ontzettend fijn! Vaak zie je bij prematuur geboren kindjes dat ze de eerste jaren, soms zelfs hun hele leven, wat smal blijven in gezicht en/of qua bouw. Maar zover is dat bij Jesse niet het geval. Wie weet wat de toekomst gaat brengen, we weten het niet. Maar dat zal net zoals bij a term geboren kindjes bestaan uit leuke verassingen en minder leuke verrassingen. Wij geven Jesse gewoon alle tijd om te ontdekken wat hij kan op zijn eigen tijd. Onze kanjer.

Jesse begint steeds meer ritme te krijgen en dat is heerlijk voor papa en mama. Na zijn ontbijt speelt hij even, wordt weer moe en gaat dan weer boven in zijn bedje slapen. Iets wat we ons een paar maanden terug echt niet voor konden stellen! En zo gaat Jesse nu een paar keer per dag naar zijn bed toe en krijgen wij een half uur tot soms wel twee uur de tijd voor onszelf. Soms weten we niet goed meer wat we aan moeten met al die tijd! De nachten gaan ook steeds beter, al ging dat gelukkig al goed. Jesse laat wel een paar keer per nacht van zich horen, maar na een speen en een aai slaapt hij vaak weer door.

Voor prematuur (te vroeg) en dysmatuur (te klein) geboren kinderen bestaat er het ToP programma. Een fysio programma. Daar heb je als prematuur-ouder recht op vanaf het moment dat je thuis gekomen bent met je kindje. Door miscommunicatie in ons ziekenhuis, hebben wij niet direct een ToP fysiotherapeut gekregen, maar nu zijn we alsnog gestart. We hebben nu een eigen therapeute en zij komt zo’n twaalf keer bij ons aan huis totdat Jesse gecorrigeerd een jaar oud is. Het ToP programma is geen ‘normaal’ kinderfysio programma, maar is een wetenschappelijk bewezen programma waar prematuur en dysmatuur geboren kindjes veel aan hebben. Onze therapeute is dus niet alleen geleerd fysiotherapeute maar ook een geleerd ToP fysiotherapeute. We hebben nu al twee bezoeken van d’r gehad, zo fijn! Ze weet ontzettend veel rondom dit soort kindjes en geeft ons advies rondom de voeding, het slapen, het bewegen, de prikkels, het contact maken, ritme en ga zo maar door. Echt een uitkomst. En tot nu toe heeft ze met haar tips de boel hier in huis echt vooruit weten te helpen, zo fijn! Met internet en boeken kom je ook een heel eindje, maar iemand die letterlijk even mee kijkt en elke zoveel weken een uurtje met ons en Jesse door brengt – is toch wel heel iets anders. Niet dat we staan te springen om advies, want dat krijg je gratis van de hele wereld om je heen. Maar advies van iemand die ook echt veel verstand ervan heeft, ja – dat is fijn.

Nog een paar weken en dan gaan we op vakantie, voor het eerst met Jesse naar het buitenland – Duitsland it is. Even richting de rust, de ruimte en het samen zijn. We hebben er zin in!

Liefs, de Boompjes