Blog

Eerste vakantie, eerste hap, eerste sticker..

Poe. Dat is even geleden dat we een blog geschreven hebben. Wat denk ik wel goed nieuws is, geen bericht – goed bericht. Toch? Jesse is komende zondag zes maanden oud. Hoe zijn er zes maanden zo snel voorbij gegaan? Wij hebben geen idee. Die ongrijpbare tijd. De laatste tijd zijn wij bezig geweest met stabiliteit zoeken en onszelf aanleren om waar we kunnen rustmomentjes in te lassen. Alleen maar druk zijn en door gaan helpt je verder in tijd, maar niet altijd verder in het leven. In juni zijn we voor het eerst een weekje met Jesse op vakantie geweest, naar een heerlijk huisje bij Kijkduin. Dichtbij bos, dichtbij duin en dichtbij zee en strand. Het was dus ook de eerste keer zee zien voor Jesse. Het was een heerlijke week en Jesse heeft daar zowaar alle nachten door geslapen. Dus ook papa en mama hadden echt vakantie, zelfs ‘s nachts. We hebben genoten. Eenmaal thuis zijn wisselen de nachten wel weer iets, soms komt hij wel voor een fles en soms niet.

Het gaat goed met Jesse. Zichzelf overgeven aan ontspanning of aan slapen dat blijft een lastig ding. Het lukt hem niet zo goed en dat kan erg vervelend zijn. Verder drinkt Jesse super en zijn ook de hapjes gestart, wat betekent dat hij elke dag een hapje wortel of iets dergelijks krijgt. Melk blijft zijn voorkeur houden, maar de hapjes gaan er gelukkig ook goed in. Zolang het geen doperwten zijn, want daar keek hij ondanks zijn Dop-zijn erg vies bij. Doordat de voeding zo goed gaat, gaat het groeien ook (meer dan) goed. Jesse is vandaag gemeten en gewogen en het resultaat was acht kilo en 67 centimeter. Onze grote kleine kanjer. Qua ontwikkeling groeit Jesse ook met de dag. Hij houdt heel erg van contact maken, keten, spelen en geeft vele mensen zijn lach cadeau. Zijn schaterlach doet ons smelten! Zijn lievelingsspeeltjes nu zijn vooral dingen waar hij op kan kauwen en aan kan voelen. Hij zit graag in de wipstoel met wat speeltjes, of hij ligt graag op het aankleedkussen om wat heen en weer te (proberen te) draaien. Op zijn buik liggen lukt steeds beter en langer, wat Jesse ook erg leuk vindt.

We gaan een spannende tijd tegemoet. Vandaag hebben we de voorbereiding gehad voor de operatie die deze maand gaat plaats vinden. Het sluiten van de open ductus. Een ingreep die vaak gedaan wordt bij baby’s, kinderen en soms zelf nog bij volwassenen. De operatie staat gepland voor dinsdag 11 juli, komende dinsdag dus. Maar we hebben al gehoord dat er grote kans is dat er ivm spoed een verandering komt in de planning en Jesse dan een nieuwe datum krijgt. Maandag ochtend horen we definitief wat het gaat worden. Dat afwachten alleen al is spannend, laat staan wat er nog komen gaat. Vandaag begon de WKZ ochtend met bloed afnemen bij ons mannetje. Vier hele buisjes bloed zijn er drup voor drup uit Jesse’s vinger genomen, samen met flink wat tranen. Daarna mooi wel zijn eerste sticker verdiend. Vervolgens hebben we plaats genomen in een spreekkamer en zijn we daar bezocht door een apotheker, een pedagoog, een kinderarts, een kinderverpleegkundige, een anesthesist en een kindercardioloog. Allemaal om ons en Jesse voor te bereiden op de catheterisatie. Vooral de laatste was interessant want de cardioloog heeft ons heel helder uitgelegd wat er gaat gebeuren, wat de verschillende manieren zijn van sluiten, wat complicaties kunnen zijn en hoe ze die op kunnen lossen. Alle details geven ons een goed beeld van wat er gaat komen en tegelijkertijd maakt het alles ook eng en echt. Het is een veel voorkomende ingreep, maar dat doet helaas niets af van de risico’s. We moeten ons mannetje laten opnemen, wegbrengen naar de OK, onder narcose zien gaan en noem maar op. Het zullen erg spannende dagen gaan worden en daarom zijn jullie gebeden en duimen wederom hard nodig. Helpen jullie mee?

Of het allemaal door gaat en hoe het verder verloopt zullen we proberen hier bij te houden. Eerst maar eens zien hoe volgende week verloopt en hoe druk we het wel of niet krijgen met een opname in het WKZ. We’ll wait and see.

Groetjes van de Boompjes!